انواع روانکارها و کاربردهای آنها در صنعت | کیمیاگران بهزیست

انواع روانکارها و کاربردهای آنها در صنعت

1 Star2 Stars3 Stars4 Stars5 Stars (No Ratings Yet)
Loading...

 انواع روانکارها و کاربردهای آنها در صنعت

انواع-روانکارها

 روغن‌های امتزاج پذیر با آب (روغن‌های خنک‌کننده)

بیشتر بودن هدایت گرمایی و ظرفیت گرمایی آب از عواملی هستند که اثر خنک‌کنندگی روغن‌های امولسیون شونده را بهبود می‌بخشند. تبخیرشدن آب موجود در این گونه روغن‌ها نیز تأثیر زیادی در خنک‌کاری و روانکاری دارد.

از نظر حجمی، روغن‌های حل‌شونده بزرگترین دسته‌ از روانکارها فلزکاری در اروپا و آمریکا هستند. برخلاف روغن‌های بدون آب، افزایش کارایی برش، عامل اصلی انتخاب روغن‌های امتزاج‌پذیر برای عمل روانکاری نمی‌باشد. خنک‌کنندگی و روان‌کنندگی ابزار و قطعه کار مهمترین عواملی هستند که روغن‌های امتزاج‌پذیر به خاطر آنها مورد استفاده قرار می‌گیرند. اهمیت خنک‌کنندگی به حدی است که اغلب از روغن‌های امتزاج‌پذیر به عنوان روغن‌های خنک‌کننده نیز یاد می‌شود.

از محصولات مرتبط بهزیست دیدن نمایید:

روغن‏های برش بدون آب

روغن‏های برشی که بیشتر در روش‏های سنگ‏ زنی مته‏ کاری عمقی و تراشکاری بدون اضافه‌ کردن آب استفاده می‏ شوند، به عنوان روغن‌های بدون آب شناخته می‌شوند. روغن‏های بدون آب دارای برتر‏ی‏هایی نسبت به روغن‏های امتزاج‏ پذیر با آب هستند:

  • افزایش طول عمر مفید ابزار کار
  • پرداخت بهتر سطح در عملیاتی که در شرایط سخت و سرعت‏های برش کم انجام می‏ شوند.
  • نگهداری ساده ‏تر و راحت‏ تر روغن
  • افزایش قابل توجه طول عمر مفید روغن
  • کمتر شدن مشکلات خوردگی و زنگ‏ زدگی
  • کمتر شدن آلودگی سایر سیستم‏های روانکاری موجود در محیط کار

ضعف اصلی روغن‏های بدون آب در مقایسه با روغن‏های امتزاج‏ پذیر، قدرت خنک‏ کنندگی ضعیف‏تر آنها می‏باشد. این موضوع در سرعت‏های زیاد برش، بیشتر به چشم می‏آید و تنها مورد استثناء، مته‏ کاری با سرعت زیاد است که روانکاری مناسب روغن‏های بدون آب باعث می‏ شود که گرمای کل تولید شده بسیار کمتر و نیاز به خنک‏ کاری نباشد. ضعف دیگر روغن‏های بدون آب، قابلیت آتش‏ گیری و خطرهای ناشی از پخش شدن آنها در فضای اطراف می‏باشد.

از محصولات مرتبط بهزیست دیدن نمایید:

اهمیت گرانروی در انتخاب روغن برش مناسب

گرانروی اکثر روغن‏های فلزکاری بین ۱ تا ۶۰ سانتی‏ استوک است. روغن‏های با گرانروی کم برای کاربردهایی مثل تراش‏ الکتریکی (Spark Erosion)، سنگ‌زنی (Honning) و پرداخت‏های بسیار ظریف به کار می‏روند. روغن‏های با گرانروی زیاد، معمولا در عملیات سخت برش با سرعت‏های برش پائین، مانند برقوزدن (Broaching) و برش‏دنده استفاده می‏شوند. بطور کلی عملیات برش با نیروی خیلی زیاد و برشکاری‏هایی که منجر به تولید تراشه‏ی پیوسته یا بزرگ می‏شوند، نیازمند استفاده از روغن‏‌‌هایی با گرانروی بیشتری هستند.

استفاده از روغن‏هایی با گرانروی بیشتر باعث می‏شود روغن کمتر بصورت مه یا بخار در محیط کار پخش شود. معایب استفاده از روغن‏های با گرانروی بیشتر نیز به دو دسته تقسیم‏ می‏ شوند:

  • هرچه گرانروی روغن بکاررفته بیشتر باشد، هدر رفتن روغن بصورت آغشته به تراشه‏ ها و قطعات بیشتر خواهد بود.
  • آلوده و کثیف‏ شدن خط شست ‏و شوی قطعات بیشتر می‏شود.
  • خنک‌کنندگی روغن‌های دارای گرانروی بیشتر، ضعیف‌تر خواهد بود.

این عوامل باعث شده تا امروزه تلاش شود تا امکان استفاده از روغن‏های با گرانروی کمتر بیشتر فراهم آید. ضعف‏های روغن‏های فلزکاری با گرانروی کم، مثل نقطه‏ ی اشتغال‏ پائین ‏تر و پخش و تبخیرشدن بیشتر را می‏ توان با بکاربردن روغن‏های تصفیه شده با هیدروژن و یا استرها جبران کرد.

در کاربردهایی که با اجزاء کوچک سرو کار داریم، بهتر است از روغن‏هایی با گرانروی کمتر استفاده کنیم. چون روغن‏های با گرانروی بیشتر باعث می‏شود این قطعات به‌ هم بچسبند و درعملیات شست و شو و جابجایی آن‏ها ایجاد مشکل شود. همچنین روغن‏ های با گرانروی بیشتر در تنظیم دقیق ابعاد قطعه‏ کار ایجاد مشکل می‏ کنند و در مواردی که نیاز به دقت زیاد است نمی‏ توان از این روغن‏ها استفاده کرد. از آنجا که روغن‏های با گرانروی کمتر عمل خنک‏ کاری را بهتر انجام می‏دهند، استفاده از این روغن‏ها در عملیات تراشکاری با کارایی بالا یک نیاز غیر قابل انکار است. همچنین براده‏ شویی بهتر روغن‏های با گرانروی کم باعث می‏شود این روغن‏ها در کاربردهایی مانند سنگ‏ زنی، صیقل‏ کاری و تراشکاری که دور کردن براده‏ها از سطح کار دارای اهمیت زیادی است، بکار گرفته شوند. در مته‏ کاری عمقی نیز استفاده از روغن‏های با گرانروی کم باعث می‏شود براده‏های تولید شده در عمق حفره سریع‏تر از آن خارج شوند. از فواید دیگر بکارگیری روغن‏های با گرانروی کمتر کاهش هزینه‌های مربوط به تجهیزات جانبی می‏ باشد. به عنوان نمونه، اندازه‏ی فیلترهای روغن مورد استفاده در کارگاه‏های برش بصورت نمایی، با افزایش گرانروی، افزایش می‏ یابد. بنابراین با بکارگیری روغن‏های با گرانروی کمتر هم در مکان و هم در هزینه صرفه‏ جویی می‏شود.

 

Print Friendly, PDF & Email
اشتراک گذاری

پیشنهاد میکنم از مطالب زیر دیدن کنید

اهمیت کیفیت آب در تهیه امولسیون‌های فلزکاری

اهمیت کیفیت آب در تهیه امولسیون‌های فلزکاری

اهمیت کیفیت آب در تهیه امولسیون‌های فلزکاری و اثرات مخرب آب‌های سخت بر آن‌ها: گرمای ویژه (قابلیت جذب حرارت) و هدایت حرارتی (قابلیت انتقال گرما) آب بسیار بهتر از روغن‌ها است اما خواص روانکاری آب در عمل صفر است. آب نه تنها قادر به روانکاری قسمت‌های متحرک ماشین آلات نیست، بلکه توانایی کاهش اصطکاک در منطقه […]

۱۳ اردیبهشت ۹۶
1,770 بازدید
انواع ‌روغن‌ پایه معدنی

انواع ‌روغن‌ پایه معدنی

انواع ‌روغن‌‌‌ پایه معدنی روغن‌ ‌پایه‌ به‌طور کلی به سه دسته‌‌ی معدنی، سنتزی و طبیعی تقسیم‌بندی می‌شوند. ‌‌روغن‌‌‌های پایه‌ معدنی که بیشتر مورد استفاده قرار می‌گیرند، شامل دو گروه روغن‌ پارافینیک و نفتنیک می‌باشند که از تصفیه‌ی نفت خام به‌دست می‌آیند. ‌روغن‌‌‌ پارافینیک امروزه بسیاری از روانکارهای مورد استفاده در ماشین‌آلات در جهان از روغن‌ […]

۱۳ اردیبهشت ۹۶
6,608 بازدید
روغن‌ های هیدرولیک

روغن‌ های هیدرولیک

روغن‌ های هیدرولیک روغن‌ هیدرولیک در حقیقت نقش انتقال دهنده انرژی را در یک سیستم بازی می‌کنند و به سه دسته کلی تقسیم می‌شوند: روغن‌های معدنی ارگانو فسفات استرها پلی‌آلفا الفین‌ها سیستم‌های اولیه از آب به عنوان ماده هیدرولیک استفاده می‌کردند ولی به علت اثر خوردگی آن روی قسمت‌های فلزی، به مرور آب با روغن […]

۱۷ تیر ۹۶
3,099 بازدید
سوراخکاری

سوراخکاری

سوراخکاری عمل ماشینکاری است که جهت تولید یـا افـزایش قطـر یـک سـوراخ توسـط ابـزار برشـی مخصوص به نام مته انجام میشود. بنابراین باید انواع ماشینها و ابزار سوراخکاری، به خصوص نوع متـه مـورد استفاده به طور کامل مورد بررسی قرار گیرد. انواع ابزار مورد نیاز برای سوراخکاری عبارتند از: ماشین متـه بـا پیشروی دستی، ماشین […]

۰۲ اردیبهشت ۹۸
2,567 بازدید

دیدگاه ها

}